Klunsdag

Ken je dat? Je hebt heel veel te doen, maar eigenlijk zou je het liefst in bed blijven liggen. De gewenste efficiënte afhandeling van de klusjes en taakjes die moeten zorgen voor een schoon huis en dierenverblijven worden gehinderd door een grote mate van klunzigheid. De huishoudelijke karweitjes veranderen in een keten van ongelukjes en vergissinkjes.

Vandaag is het zo’n dag. Ik begin met het sorteren van de vuile was. Dit textiel blijkt echter zo vuil te zijn dat het zand regent als ik het naar de wasmachine transporteer. Ik moet de was in mijn armen vervoeren de trap op, omdat alle manden die dit taakje makkelijker zouden maken vol zitten met was die gevouwen had moeten worden.

Vervolgens ga ik de teckeltjes uitlaten. Het is pokkenweer, dus de dames lopen niet vrijwillig naar de voordeur. Eenmaal buiten vinden ze het wel een aardig idee om met z’n tweeën door de modder te gaan rennen. En dit verzamelde zand vervolgens op mijn lichtgekleurde laminaatvloer achter te laten. En op de bank. En in mijn hoogstpersoonlijke, alleen voor mij bestemde stoel. Die ik zo hard nodig heb om even uit te rusten.

De boodschappen dan. Ik meen me heel goed te kunnen herinneren wat ik voor dat recept nodig had dat mij te binnen schiet als ik een zak met spinazie in het vizier krijg. Thuisgekomen bleek dat toch niet het geval te zijn. Sommige ingrediënten zullen worden vervangen door min of meer geslaagde alternatieven. Gelukkig is Echtgenoot al blij als ik een poging doe om te koken.

Tijdens het opendoen van een kastje knikker ik de elektrische zoutstrooier om. Die klettert op de tegelvloer van de keuken. Uit elkaar natuurlijk, maar goed hij was toch al min of meer kapot. Eenmaal weer gemonteerd, doet hij het ineens weer als een zonnetje. Hij doet het zo vol overgave, dat hij niet meer stopt met malen. RrrrrrrrRrrrrrRrrrrrr!!!!!! Een behekste zoutstrooier, die maar snel weer ten ruste wordt gelegd.

Weer naar boven: de was moet ik ophangen. Ik heb dekbedhoezen gewassen. Ze komen braaf uit de wasmachine, maar één hoes blijkt de rest van de was te hebben opgegeten. Het is een flink gehannes om alle was weer te ontkluwen en op te hangen aan het rekje boven het trapgat. Het valt nog mee dat ik de trap niet aflazer.

Volgende klusje: de vogels moeten schone etensbakjes hebben. Ik haal ze uit de volière en zet de kraan met warm water aan om de gootsteen te vullen. Lekker sopje! En ik knikker de bakjes erin. Per ongeluk met inhoud. Door al dat zand (want er zat ook een bakje grit bij) weigert de stop zich uit de gootsteen te laten verwijderen. Alleen met brute kracht laat hij zich met tegenzin loswrikken.

Gelukkig, het is lunchtijd. Ik kook een lekker eitje in de elektrische eierkoker. Ja, dames en heren, en het gaat nog goed ook. Vol wantrouwen pel ik het eitje. Het is perfect. Ha!

2 gedachten over “Klunsdag

Voeg uw reactie toe

  1. Pffff en dat blijft je dan ook achtervolgen he. Een aantal van mijn dekbedhoezen hebben drukknoopjes had gehoopt dat dat iets zou doen. Ook die gaan los…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑