Tuinonderhoud

Vorige week liep ik niks vermoedend door onze tuin van de schuur terug naar de keuken. Het hek dat de graafteckels moet tegenhouden om de tuin om te spitten behendig overstappend dacht ik te kunnen beginnen aan het opwarmen van mijn zojuist opgehaalde diepvriesmaaltijd. Onze tuinbestrating weerhield me van dit plan. Groen uitgeslagen en spekglad nam het wraak voor de maandenlange verwaarlozing. En daar lag ik languit met mijn gezicht op de kokosmat. Het is tijd voor tuinonderhoud. Hoe gaan we dat nou weer aanpakken?

Probleemtuin

Eigenlijk is tuinonderhoud nog een te bescheiden term voor wat er met onze tuin moet gebeuren. Ik constateer de volgende puntjes ter verbetering:

  1. Vervagende grenzen tussen tuinarchitectuur en graafrecreatie
    De komst van de teckeltjes zorgde ervoor dat ons groene achtertuinparadijs rap transformeerde in een teckelparadijs (zie ook mijn blogpost “het aardse paradijs” uit 2014). Inclusief omgespitte borders en stiekum territoriumuitbreidende moddergraafactiviteiten in de gedoogzone achter in de tuin.
  2. Het hondenhek
    Ook willen we wel eens af van het hek dat zo niet-pittoresk dwars staat te wezen om die teckels er vanaf te houden 24/7 in de tuin bezig te zijn en de modder gezellig weer mee naar binnen te nemen.
  3. De coniferenovermacht
    hegHeel sfeervol en natuurlijk hoor, zo’n groene tuinafscheiding. Maar als het hanteren van de snoeischaar (al dan niet elektrisch aangedreven) niet een van je hobby’s is, dan wordt de heg elk jaar dikker. En dikker…. En tenslotte bruiner en dooier. Bij dit laatste stadium zijn we nu beland. Aan onze kant weliswaar, want de buurman vind het wel erg gezellig om de heg te knippen. Bij de buren is alles groen. En levend.
  4. Groene en gladde bestrating
    Onze bestrating ligt er nu zo’n jaar of 10. Het zijn loodzware tegels in diverse afmetingen en kleuren. Daar zie je nu weinig meer van. We moeten met spoed een van de meest gehate apparaten in ons huishouden ter hand nemen om het meest gehate voorjaarsklusje te klaren: de hogedrukreiniger. Probleem hierbij is dat het water van die drukke schoonmaker niet goed kan weglopen in onze tuin. Helemaal schoon krijgen we het nooit. En als we dan (min of meer) klaar zijn, mogen we op de camping weer aan de slag. Daar liggen ook veel groene tegels te wachten op wraak. Je zou bijna weer verlangen naar de winter…
  5. Verwaarloosde borders
    Er was eens een tijd – heel lang geleden – dat wij tuincentra afstroopten naar plantjes en bloemetjes die wij van te voren in een plantenencyclopedie hadden aangestreept. Een ster in het combineren van het een en ander zijn wij nooit geweest. Groene vingers zijn sowieso niet aanwezig in dit huishouden. Zelfs een aloe vera geeft bij ons al snel de moed op. Wat het wel altijd wonderbaarlijk goed doet zijn de woekerplanten. Nergens in de verre omtrek is er zo’n  mooie biotoop te vinden van klimop en bijbehorend fauna. Ook de grote witte dovenetel, die wel degelijk legitiem bij een tuincentrum was aangeschaft, voelt zich vrij om onaangekondigd en geheel naar eigen goeddunken van de ene kant van de tuin naar de andere kant te verhuizen. Met een aantal handlangers in het kielzog.

De plannen

Nadat we ons huiskamerinterieur hadden vernieuwd, dachten wij vorig jaar aan het einde van de zomer direct door te pakken en plannen te gaan maken voor de tuin. Met behulp van een hoveniersbedrijf voor de grote klussen. We hadden een in onze contreien bekende tuinmannenonderneming gespot (dat is niet zo moeilijk, want deze mannen begeven zich om de haverklap al bladblazend en hegsnoeiend door de Rijense woonwijken) en nodigden hen uit tot het maken van een oriënterende afspraak.

Toen hoorden wij drie maanden niets. Eind oktober kwam de voorman van dit bedrijf alsnog langs. Onze wensen? een hondvriendelijke tuin (meneer keek bedenkelijk) en een schutting in plaats van de heg. Hij monsterde onze groenvoorziening en trok kennelijk voor zichzelf al snel een van de volgende conclusies: dit is niet interessant/dit is onbegonnen werk/hier verdien ik niks mee. Welke conclusie deze tuinmeneer trok blijft voor ons onbekend, want we vernamen nooit niemendal meer iets van dit heerschap en zijn tuinmannenbedrijf.

En toen werd het winter. Tuinplannen verdwenen naar de achtergrond en nu kunnen we opnieuw beginnen. Iemand ideeën/veel tijd/groene vingers (minstens tot aan de elleboog) ?

Ten slotte nog een foto-impressie van onze tuin in betere tijden.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

15 thoughts on “Tuinonderhoud

Add yours

  1. Op winters strooizout en ouderwetse azijn groeit geen plant, schimmel, alg of mos.
    Dat maakt de stoeptegel misschien weer beloopbaar.

    Rigoureus terug snoeien van de coniferen en verwennen met coniferenmest geeft weer een groene wand.

    Het heropvoeden van jullie honden laat ik als onderwerp nog even liggen ….

    Onder Breda staat een tuinbouwschool waar vast wel een handige en sterke leerling valt
    in te huren.

    Tuinvriendelijke groet,

    Liked by 1 persoon

  2. Onkruidsproeier met puur azijn vullen en op de tegels sproeien bij voorkeur op een zonnige dag, oke je zit even in de zure lucht, maar je tegels herken je dan weer

    Liked by 2 people

  3. Er zijn ook mensen die dit met bleek en andere chemische rommel doen.
    Zout en zuur vind ik nog steeds het beste.
    Pas wel op want de planten naast de tegels vinden het vreselijk!

    Natuurvriendelijke groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑