Teckeligheden (12) : de maaltijd

Makkelijke vraag: wat is het belangrijkste in het leven van de teckel? Een paar hints: NIET het dekentje op de bank, NIET het speeltje, NIET de graafgedoogzone, maar: de ochtendbrokken, middagsnack en avondmaaltijd en – ook heel belangrijk – het verboden struiksnaaimomentje, kortom ETEN! Dat spreekt voor zich. Maar wat moet je je viervoeter voeren? Een ooggetuigeverslag uit de wondere wereld van het hondenvoer. 

Wat is goed hondenvoer?

Het internet staat bol van de meningen hierover, en het is ook maar net wie (welke fabrikant) je het vraagt. Vaak kom ik tegen dat rauw vlees het gezondst is en dat brokken niet zo goed zijn, vooral de dure merken.

Ter lering, vermaak en educatie hieronder een filmpje over hondenvoer van de Keuringsdienst van Waarde. Een gewaarschuwd baasje telt voor twee, nietwaar?

Kassa besteedde onlangs aandacht aan de hoeveelheid en de soort vlees die tegenwoordig in hondenvoer zit. Hun conclusie was dat je je hond eigenlijk gewoon alles kan geven. Hoezo afstammeling van de wolf? Hij kan gewoon met de pot mee eten hoor!

Het kan inderdaad zomaar zijn dat de Renske met kipfilet of konijn een beetje overdone is en dat we gevoelig zijn voor alle marketingtrucs die hiervoor uit de kast zijn gehaald. Maar eerlijk gezegd: als de viervoeters het lekker naar binnen werken en als Evi nog steeds iedere dag een meter in de lucht springt als ik aanstalten maak om het bakje met snackbrokjes open te maken, vind ik het wel goed zo.

Mijn criteria zijn, dat:

  • de hond er niet ziek van wordt
  • de hond het eet
  • je er zelf niet van over je nek gaat
  • het een beetje betaalbaar is
  • dat het goed verkrijgbaar is, dus niet alleen in webwinkels of bij een boerderij ergens ver weg

Ik geef toe: ik heb makkelijk praten. Mijn teckels werken alles met smaak naar binnen, worden (bijna) nooit ziek, hebben geen allergieën en ik ben niet arm waardoor ze geen goedkope supermarktbrokken krijgen en niet met de pot mee moeten eten (hoewel ze daar geen problemen mee zouden hebben). Niet dat deze opties per definitie minder goed zouden zijn – ik wil niemand tegen het zere been stoten (zie kassa).

Tot dusver de theorie, maar hoe gaat het honden voeren in de praktijk bij ons?

De brok in de ochtend

img_0363Ik kies ervoor mijn teckeltjes ’s ochtends vroeg brokken te geven. Gewoon vanwege het gemak. ’s ochtends moet hier alles binnen een kwartier opgediend, gesmeerd en ingepakt zijn, dus snel is het criterium. Vers vlees is helemaal op dat tijdstip niet aan de orde, omdat vrouwtje dan over haar nek gaat. Bovendien zit ik dan direct met een bloederige vaat.

In den beginne gaven wij onze oudste teckel Nora wat we van de fokker hadden meegekregen: Proplan brokken lam met rijst. Niks mis mee hoor. Ze kreeg voor de andere maaltijden schijven vers vlees van Rodi. Dat vond ik minder geslaagd (bloed!) dus stapte ik over op Renske Vers voor de avondmaaltijd. Aangezien Renske ook brokken levert ben ik daar maar op overgestapt. Niet vanwege de prijs overigens, want die ligt aardig hoog.

Vers vlees

img_0370De keuze voor de avondmaaltijd voor de teckeltjes viel al snel op de vers vleesmaaltijden van Renske. Deze maaltijden zijn verpakt in kuipjes zodat je het lang kan bewaren buiten de koelkast (niet geopend dan natuurlijk). Het pakje is net voldoende om twee teckeltjes er twee keer van te laten eten. Een keer royaal en een keer wat kariger. Er zijn verschillende smaken. Nee, ook dat hebben de teckeltjes waarschijnlijk niet nodig en is vast en zeker meer bedoeld om de baasjes mee te verleiden. Dit najaar kunnen mijn teckeltjes bijvoorbeeld, naast de gebruikelijke varianten, genieten van een wildstoofpotje. Over een maand komt de Renske Kerstdiner weer op tafel. De teckeltjes zal het een zorg wezen, maar wij vinden het wel grappig.

De snack

img_0371Zodra ik in de dierenspeciaalzaak en op internet goed rondkeek op zoek naar iets lekkers om mijn teckeltje op gezette (en minder gezette) tijden te trakteren, steeg mijn verbazing tot astronomische hoogten. Wat een bijzonder grote variatie aan viezigheden lag daar in zakjes goor te wezen. De dobbelsteentjes konijn, lam en pens kan ik nog net hebben. Maar varkensneuzen, konijnenoren met haar, stukken long, luchtpijpjes, afgehakte poten….brrrr. Ik geef ze ook weleens van dit enge gerei, maar liever onherkenbare reepjes van het een of ander.

2 thoughts on “Teckeligheden (12) : de maaltijd

Add yours

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑