De kapper

Hoewel ik er in mijn jonge jaren niet erg veel van geprofiteerd heb, ben ik gezegend met een mooie bos rood haar. Tegenwoordig minder rood dan waar klasgenoten aanstoot aan namen. Grijze haren kan ik er tot nu toe gewoon met de hand uittrekken. Geen verfje is er ooit aan te pas gekomen. Maar ook ik ontkom er niet aan zo  nu en dan met een grote dosis wantrouwen en tegenzin een kapsalon binnen te stappen. Waarom tegenzin? Nou, kapsalons zijn gewoon eng.

Het uitstellen

Nee, het kan echt nog wel even. Ik heb het nu te druk. Intussen neemt mijn pony de meest eigenaardige vormen aan vanwege het alsmaar uitgestelde kapperbezoek. Na twee pogingen om zelf mijn voorhoofdbedekking enigszins recht bij te knippen, geef ik het op: het is niet meer echt verantwoord: ik moet naar de kapper. Gelukkig heeft mijn kapsalon een online afsprakensysteem waarin ik mijn vaste kapster (de veiligste) kan selecteren op een tijd die het mij uitkomt.

Het bezoek

Als ik iets haat is het een overvolle kapsalon met elkaar luchtkussend begroetende, zichzelf erg hip vindende, afgetrainde, kreetjes slakende en langbenagelde Brabantse blondines (nee, ik overdrijf echt niet). Ik ga dus nooit op zaterdag. Op een dinsdag is nog het meest acceptabel.

Wassen

Eerst de vraag of ik mijn haar wil laten wassen (ja, dat had ik in jullie afsprakensysteempje opgegeven). Natuurlijk, voor het beste resultaat dan  maar. Ik vraag me altijd af of ik nu geacht word om ’s ochtends eerst zelf mijn haar nog te wassen. Want om daar nu met vette slierten aan te komen is ook weer zo onbeleefd. Maar steeds vaker heb ik daar maar gewoon lak aan. Ik betaal een vet bedrag voor de hele marteling, dus zij moeten er ook maar even doorheen bijten.
Tijdens de wasbeurt loop ik het risico dat de kapster net een cursus hoofdmassage heeft afgerond en dat enthousiast op mij gaat uitproberen. Vriendelijk maar beslist verzoek ik de desbetreffende amateurmasseuse haar behandeling te staken. Ik hoef geen lange nagels in mijn hoofdhuid, dank u.

Knippen

Dan naar de stoel. Of ik koffie wil. Ik had het peperdure apparaat al vanuit mijn ooghoek zien staan (maar de eerste koffie is gratis meldt een sticker op de spiegel). De salon heeft ook de veelzeggende naam ‘knippen en koffie’. Maak een keuze zou ik zeggen! Nee, geen koffie voor mij bij de kapper, want hoe moet je die in godsnaam naar binnen werken als je die dwangbuis van een kapperscape krijgt omgeworpen?

“Nou, zeg het maar, hoe wil je het hebben?” vraagt de kapster die mij al minstens een decennium onder handen neemt. Wat denk je zelf meiske? Stukje eraf misschien? Soort van het hele idee van kapper? Grrrrr.

Goed, knippen dus. Altijd weer een heel gedoe. Want hoe hou je een prietpraatje met de kapster. Die wil dat namelijk erg graag. Anders is het te stil in de toch al niet overvolle kapsalon op dinsdag.

Drogen

Het haar moet vervolgens droog. Tenzij het buiten boven de 15 graden is, dan bedank ik voor deze eindspurt in de behandeling. Eens heb ik de fout gemaakt zomaar toe te staan dat ik onder de droogkap werd gedeponeerd. Nooit meer! HEET! NIET FIJN!
Wil je dan geblowd worden of geföhnd. Nou is het genoeg! doe maar wat, als het maar droog wordt. Volgende keuzemomentje: versteviging? lak? zijdetje? (ja echt, dat hebben ze ook) vraagt het wicht hoopvol (flesje is duur en is te koop).

Het resultaat

Tsja. De definitie van “niet te korte boblijn” is erg ruim. De aanduiding “niet te kort” (met een centimeter tussen duim en wijsvinger duidelijk zichtbaar naast mijn hals houdend: dat moet er ongeveer af) laat erg veel ruimte voor eigen interpretatie, zo blijkt meestal als ik het resultaat thuis in de spiegel inspecteer. Een doodenkele keer gaat het toevallig goed. Maar vaker is het toch net weer ietsje te kort, of ietsje te lang (ook vervelend, want dan kan ik het volgende bezoek niet zo lang uitstellen) of aan de ene kant te kort en aan de andere kant te lang. Wat wel altijd een beetje helpt is de gore troep die de kapster na het knippen en drogen aanbrengt er direct weer uit te wassen.

Een voordeel van mijn laatste bezoek aan de kapper: het is flink aan de korte kant uitgevallen, mijn niet te korte bob. Dus voorlopig ben ik weer minstens een paar maanden van deze ellende af.

One thought on “De kapper

Add yours

  1. Korter dan kort is mijn opdracht bij de kapper.
    Met een tondeuse op en neer en heen en weer is deze klus snel te klaren.
    De echte vaklui scheren mijn nek keurig uit.
    De frivole kapper waagt zich aan het bijwerken van mijn te lange wenkbrauwen.

    10 Euro heb ik over voor deze haastklus.
    Gaan zitten en snel weer wegwezen is mijn devies.
    Alleen als ik aan shampoo begin te denken zoek ik een kapper op.
    Je begrijpt dat ik het heel heel kort houd mijn kapperscontacten ….

    Grijzende, kalende, maar vooral grijnzende groet,

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑