Huishoudelijke ergernis: de stofzuiger

Jarenlang gebruikte ik de stofzuiger niet meer dan nodig was. Maar nu wij twee honden hebben en een zwerm vogeltjes die nooit eten en scharrelen binnen de toelaatbare grenzen van de volières, is vaker en zorgvuldiger stofzuigen een noodzaak geworden. De aanschaf van een duurder en beter exemplaar dan gemiddeld, was dan ook volledig budgettair verantwoord. Inmiddels bewijst de praktijk dat deze theorie in stofzuigerland niet overeind blijft, en dat er heel wat valkuilen en ergernissen om de hoek komen kijken als je de vloer wilt schoonmaken met een moderne uitvoering van een dergelijk geautomatiseerd reinigingstoestel. Een reconstructie.

De Siemens met zak

De eerste twintig jaar van ons gezamenlijke huishouden hadden wij een gewone stofzuiger van Siemens met zak. Die voldeed ruimschoots aan onze stofzuigwensen. Veel verschillende soorten stofzuigers waren er niet en ons budget was er niet naar om dure exemplaren te proberen. De Siemensapparaten deden het werk prima tot ze na een paar jaar hun zuigkracht verloren. Toen kochten wij per ongeluk de Philips Black Pearl. Een loodzwaar ding, dat maar moeilijk trappen op en af te dragen was. We hebben er toch nog wel een stuk of drie gehad, getuige de relikwieën die her en der op ons landgoed een schuilplaats hebben gevonden.

Zakloos!

Toen wij serieus werk moesten maken van het stofzuigcorvee, omdat er honden aan ons huishouden werden toegevoegd en omdat Echtgenoot de trotse bezitter bleek van zowel een huisdieren- als een stofallergie, ontdekten wij de zakloze stofzuiger. De Samsung die wij vervolgens aanschaften, was een van de beste stofzuigers die onze residentie ooit mocht schoonmaken. Voorzien van allerlei anti-allergische filters, deed hij zijn werk een jaar of twee uitstekend. Daarna kwamen de mankementen: een kapotte combiborstel (zo een die je kan afstellen op gladde vloeren of tapijt door een schakel), en een afgebroken rand aan de steel.

Wij besloten voor de zoveelste keer een nieuwe stofzuiger te kopen. Ook weer zonder zak, want dat beviel ons wel. Ik bestelde opnieuw een Samsung. En weer niet de goedkoopste, maar eentje die speciaal was ontworpen om de haren van je huisdier van vloer en meubels te verwijderen. Toen ik hem uit de doos haalde, was ik al argwanend. Toen had ik hem natuurlijk al direct weer moeten inpakken en terugsturen, maar ik gunde hem – achteraf volledig onterecht – een kans. Een pittige praktijktest bevestigde mijn vermoeden: dit ding is een vacuumcleaner from hell!! Alles wat lastig kan zijn aan een stofzuiger is bij dit exemplaar aangebracht.

Stofzuigerirritaties en -ergernissen

  • Onbegrijpelijke zuigborstels
    wat moet ik met een UV-borstel? En waarom valt de huisdierenharenborstel spontaan uit elkaar (en is vervolgens niet meer in elkaar te zetten)? Waarom wordt er bij modernistische stofzuigers geen plumeau meer geleverd? Waarom zit er aan de parketborstel geen haakje voor de parkeerstand?
  • LAWAAI!!!!
    Deze nieuwerwetse en dure Samsung weet stofzuigerlawaai tot op een ongeëvenaard niveau te tillen. Sjezus, wat zullen de buren denken van de hoge pieptoon die mijn schoonmaakwerkzaamheden begeleidt? Ik probeer van alles, maar niets helpt de decibellen van dit monster te reduceren tot acceptabel voor de trommelvliezen.
  • Legen van het stofreservoir
    20160223_103538In dit wonder ter techniek zit een stofreservoir waarover een legertje deskundigen ongetwijfeld heel lang heeft nagedacht. Om het zo onbegrijpelijk mogelijk te maken. En er vervolgens een handleiding bij te geven, die nog meer verwarring schept. Het reservoir bestaat namelijk uit drie delen. Met allerlei knoppen en hendels. Als je deze nietsvermoedend in de verkeerde volgorde indrukt, deponeer je het zojuist opgezuigde stof weer vrolijk op je (schone) vloer. Er zijn eigenlijk maar twee mogelijkheden: of je krijgt het niet uit elkaar. Of je krijgt het alleen op de verkeerde manier uit elkaar.
  • Het ontwerp
    Dit Samsungmisbaksel heeft een zogenaamde flexibele body. Zo flexibel dat het ding onhandelbaar wordt. Het zwaartepunt zit namelijk niet in het midden ende hendel om te tillen te ver naar achter. Opbergen van dit gevaarte is dus een ware uitdaging. Je kan hem niet op zijn kant zetten, want dan is ‘ie te instabiel en valt hij van mijn keldertrap af. Dus hij neemt zo ongeveer mijn hele keldertrap in beslag. Ook het stofzuigen van de trap is een levensgevaarlijke onderneming door de onvoorspelbare bewegingen van het ook nog zware apparaat.
  • Wendbaarheid
    Of eerlijk gezegd: het ontbreken van deze eigenschap bij uitgerekend het stuk gereedschap dat dit juist wel zou moeten zijn. Vanwege de zorgvuldig uitgedachte vormgeving lazert dit exemplaar bij de minst geringste barrière (een propje papier, een vogelpoepje) op zijn zijkant.
  • De zuigkracht
    Ik weet dat de regelgeving in de EU ervoor heeft gezorgd dat huishoudelijke apparaten energiezuiniger moeten zijn. Maar dit is belachelijk: er zit gewoon geen zuigkracht in dit ding! Had ik hem daar niet juist voor gekocht?

Na een paar maanden een poging gedaan te hebben tot het stofzuigen van mijn hondenhuis met dit geval, besloot ik het duivelse apparaat voortaan niet meer aan te raken. Woedend ging ik op zoek naar een andere stofzuiger. Een goedkope Philips dan maar. Tot nu toe ben ik een van de bovenstaande nadelen van de verbannen Samsung nog niet tegengekomen. Maar. Iedere stofzuiger heeft wel een onhandige eigenschap. Van dit exemplaar is het snoer te kort. En weer geen plumeautje!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑