‘Feest’dagen

Eigenlijk begint de ellende al zodra de herfstvakantie achter de rug is. Eerste aanwijzing: ineens opvallend veel speelgoedreclames. Het grote consumeren is begonnen en wordt me van alle kanten aangepraat en opgedrongen. Er is geen ontkomen meer aan: sinterklaas, kerstmis en oud en nieuw komen weer in zicht.

Kerstdagen

Het allerhinderlijkst zijn de kerstreclames van supermarkten. Dit jaar valt me vooral de reclame van de Lidl op, met Robert ten Brink. Hiervan lopen me de rillingen over de rug. Kijkt en huivert, mocht je onder een steen hebben geleefd en dit marketingwonder nog niet hebben mogen aanschouwen.

De verloren zoon komt de kerstfeestvierende familie toch nog vereren met een bezoekje, dankzij Ten Brink. Ik denk dan: die jongen blijft niet voor niets weg met de feestdagen, maar goed. Niemand heeft het tegenwoordig meer zo gezellig te midden van familie, aldus een artikel uit de Metro, en kan je kerstmis maar beter alleen vieren. Dat biedt legio voordelen: geen conflicten, je kan lekker veel eten, minder afwas, je mist geen film meer, je hoeft je niet op te doffen en je hoeft niemand te pleasen.

Voor ons zijn de kerstdagen gewoon een paar vrije dagen, die goed gepland zijn omdat het weer meestal wel te wensen overlaat en de dagen zo kort zijn dat werken eigenlijk niet tot de mogelijkheden behoort. Elk jaar zeggen wij tegen elkaar dat wij niet gaan meedoen met het vreetfestijn en de boodschappenstress die hieraan vooraf gaat. Toch vrees ik dat ook dit jaar wij weer zoveel lekkernijen hebben ingeslagen, dat we met gemak tot ver na de jaarwisseling zijn voorzien van proviant. Maar ingewikkeld koken doen we niet meer. De boerenkool met worst staat nog steeds op nummer 1 tijdens kerst.

Hoewel Echtgenoot een katholieke achtergrond heeft, doet de religieuze achtergrond van kerstmis ons beiden niet zo veel. Ik heb er in mijn jeugd niks van meegekregen, want ik was nooit bij de godsdienstlessen aanwezig en kerstvieringen gingen ook mijn neus voorbij. Als atheïstisch kind had ik daar niks te zoeken, aldus mijn vader. Die is later van inzicht veranderd, maar dat ter zijde.

Leesvoer voor de komende dagen (jaren): de bijbel voor ongelovigen.

Jaarwisseling

Oudjaarsdag beleef ik altijd met gemengde gevoelens: mijn vader was jarig op 31 december. Bij ons thuis was het dus een dubbel bijzondere dag. Sinds het vuurwerk echter de boventoon voert en onze buurt ieder jaar in Syrie transformeert, is de lol er behoorlijk af. Zeker nu we honden hebben die uitgelaten moeten worden, kiezen wij voor een zo rustig mogelijke plek om die dag en nacht te verblijven: de stacaravan. Dat is nog best knus ook en we hebben alles bij de hand.

Met oud jaar wil ik wel altijd de oudejaarsconference zien. Vroeger keken wij thuis naar Wim Kan, Seth Gaaikema (bleh) en Freek de Jonge. Later kwam Youp van ’t Hek altijd op oudjaar langs. Dit jaar is het de beurt aan Herman Finkers. Ik ben erg benieuwd, want ik ben een grote fan. Zijn kerstvertelling uit 1988 is nog steeds een van mijn favorieten.

Begrijp me niet verkeerd: ik vind de feestdagen best gezellig, maar ik ben altijd wel erg opgelucht als het januari is, de dagen weer langer worden en het leven van alledag weer zijn normale gangetje gaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑