Evolutie in foto’s maken

Gisteren kocht ik een nieuwe pocketcamera. Compleet met WiFi, GPS en een zoom van 24 tot 400+ (35mm equivalent); allemaal in een toestelletje dat in je broekzak past. Het is verbazingwekkend om te zien hoe de fotografie is veranderd de laatste 15 jaar.

Meetzoeker

Toen ik serieus met fotograferen begon – begin jaren 90 – bestond er nog geen digitale fotografie. Je nam foto’s op een rolletje en hoopte er het beste van. Ik begon met een tweedehands canon meetzoekercamera. Scherpstellen gebeurde door de twee beelden die je door de zoeker zag, over elkaar heen te passen, zodat je een scherp beeld kreeg. Zoomen was toen echt nog niet aan de orde.

Het was een hele oude camera en een jaar later begaf hij het. Natuurlijk op het moment supreme, met een rolletje vol unieke beelden van mij en mijn geliefde in onze stad Stuttgart. De camera weigerde het rolletje te transporteren naar het volgende beeld. Beelden van kastelen, mijn geliefde achter een schweinehaxe op een terras, ons logeeradres ‘pension Schaich’: ze blijven voor altijd gevangen in onze hoofden in plaats van in het fotoalbum.

Analoge SpiegelreflexLavertezzo (4)

Na een paar jaar gefotografeerd te hebben met een canon prima twin compactcamera, wilde ik toch meer mogelijkheden en schafte ik een spiegelreflexcamera aan, met een gewoon zoomobjectief en een teleobjectief (300mm). Onze eerste vakantie in Zwitserland leverde naast goede herinneringen ook prachtige beelden op. Ik verbruikte toen gemakkelijk 10 rolletjes van 36 opnamen.

Digitale apparaten waren anno 2003 al wel te koop, maar voor mijn portomonnaie nog iets te veel van het goede.

Digitale fotografie

Niet lang daarna bezweek ik toch voor de veelzijdigheid van een digitaal apparaat. Ik schafte de Minolta Dimage A1 aan. Dit was een bijzonder fijn toestel. Geen grote zoom (tot 200mm) en ook geen overdaad aan megapixels (5), maar ik maakte hiermee erg mooie foto’s.

Minolta DSC
Het mugje op het Eekhoorntjesbrood kwam met de Minolta ineens in beeld.

Wat ik vooral als een grote vooruitgang zag, was de mogelijkheid om veel dichter bij je onderwerp te komen: macrofotografie behoorde ineens tot de mogelijkheden, zeker met vergrotende opzetlenzen.

De minolta was een compacte camera, die weliswaar niet in je zak paste, maar net genoeg zoom had. Helaas ging deze camera kapot, dus moest er een nieuwe komen. Met een groter zoombereik. Maar in die tijd (ong. 2006) deed je voor een grotere zoom concessies in het groothoekbereik.

Gelukkig was dat een paar jaar later opgelost en deed de panasonic TZ5 zijn intrede. Samen met de inmiddels aangeschafte Sony Spiegelreflex was dit jarenlang een goed koppel. De Sony maakt nog altijd de beste foto’s, maar is P1000142veeeeel zwaarder en lomper om mee te nemen dan een pocketcamera. Zeker met aan iedere hand een hond is het lastig fotograferen – helemaal als je objectieven moet gaan verwisselen. De camera van de telefoon kwam er steeds vaker aan te pas om toch een paar fotootjes te maken.

Nu heb ik dan een pocketcamera waarmee ik iets verder kan inzoomen en makkelijk mee kan nemen. De komende vakantie ga ik hem uitproberen, maar de spiegelreflex is zeker nog niet uitgerangeerd. Beelden volgen regelmatig in mijn beeldblog.

Met de digitale camera in de hand maak je ongemerkt honderden foto’s meer dan met een rolletje, waarmee je zuinig met je beelden omsprong. Hoe breng je tegenwoordig enigszins orde in de honderden (in mijn geval duizenden) foto’s op allerlei plekken op je pc, telefoon, in de cloud en op je SD-kaartjes? In de volgende blogpost vertel ik mijn ervaringen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑