Teckeligheden (6) : uitlaatritueel

Het voorjaar kondigt zich in alle hevigheid aan. Dat is te merken aan de ontluikende natuur en plotselinge aanwezigheid van allerlei fauna in en onder de velden aan de randen van ons dorp en in het bos. Ik heb al achter elkaar rennende hazen gezien, de gebruikelijke konijnen (eigenlijk nooit weggeweest) en weidevogels.

Ook voor de honden wordt het nu een stuk interessanter buiten. Het voorjaar is nieuw voor ons jongste teckeltje Evi. En zoals te doen gebruikelijk: geen beweging of geluid en vooral geur ontgaat haar.

Een verslag van de rituelen die zich voor en tijdens een uitlaat aandienen.

“Gaan jullie mee naar buiten?”

Wat duurt het weer lang!

Als het tijd wordt om een wandeling te maken, dan wordt dat door Evi het eerst duidelijk gemaakt. Door vlak voor mij te gaan staan, en mij ongeduldig aan te staren. Een “ga je mee naar buiten?” is dan genoeg om haar enthousiast naar de hal te krijgen, het enge tuigje aan te laten doen en alvast tegen de voordeur aan te gaan schurken. “Gaan we nou al? Wat duurt het weer lang?”

Het duurt inderdaad even voordat Nora ervan overtuigd is dat het handig zou zijn als ze zich naar de hal zou begeven. Schoorvoetend komt ze – met een omweg – naar de plek waar haar ik het tuigje omhoog houd.

Het “ga je mee naar buiten?” is voor haar niet het teken om in actie te komen, maar het signaal om op haar rug te gaan liggen. In de hal aangekomen word ik dan ook geacht haar tuigje om te doen, terwijl de diva op haar rug ligt.

Dan de deur open: Evi stormt enthousiast naar buiten. Eventuele argeloze passanten de stuipen op het lijf jagend. Nora eerst de ene voorpoot. Dan de andere voorpoot. Ik sta zelf ook inmiddels op straat. Dan komt Nora’s achterpoot. En, als het niet regent, met een beetje mazzel ook nog de tweede achterpoot. En hoe donkerder het buiten is, hoe langzamer dit proces zich voltrekt.

Jachtseizoen

Zodra wij de bebouwde kom verlaten is wat Evi betreft het jachtseizoen geopend. Nora drentelt kalm met me mee of huppelt enthousiast langs de randen van de graslanden. Af en toe genietend naar mij omkijkend: “leuk he, vrouwtje!”.

Evi is mij tegen die tijd al helemaal vergeten. Het is dat ik aan de andere kant van de lijn af en toe hinderlijk terugtrek, en haar zo nu en dan tot de orde roep dat een vage gewaarwording oproept van mijn aanwezigheid. Ze kijkt niet eens achterom. Strak staat het lijfje gespannen. VOORWAARTS!!! dat is het enige dat ze wil.

Ze rent telkens zo hard naar voren dat de lijn nog net niet knapt (maar mijn arm wel bijna). Als ze iets ruikt of hoort (en dat is best vaak) dan staat ze ineens stil, met een voorpootje opgeheven. Als ze echt iets in het vizier krijgt met een pluimstaartje dat van haar vandaan huppelt, produceert ze bloedhondgeluiden en maakt renbewegingen op de plaats waar de lijn niet meer meegeeft.

Nora inspecteert ondertussen rustig een molshoop en maakt zich nergens druk over.

Oppervlaktewater kan ik niet meer passeren, zonder dat mijn twee teckeltjes het een en ander van hun to-do list hebben afgestreept:

  • de vogelstand inventariseren en die vervolgens opjagen;
  • de muizen- en  mollenpopulatie langs de waterkant checken en vervolgens een hartstilstand bezorgen;
  • de temperatuur van het water voelen: gaan wij er helemaal in, of alleen de poten?
  • aanwezige interessante viezigheid snel naar binnen werken.

Huiswaarts

Stokkenverzameling van Nora

Tot slot is het nog van het opperste belang dat Nora een tak uitzoekt, die mee naar huis wordt gedragen of gesleept. Bij voorkeur zonder dat Evi zich ermee bemoeit. Het lukt Nora niet altijd dit te voorkomen. Het gevolg is een teckelduo dat zich naast elkaar aan een tak vastgeklonken door Rijen probeert te verplaatsen. Dat circus loopt niet echt vlot door, zal ik maar zeggen….

Eenmaal een goed exemplaar uitgezocht, loopt Nora parmantig met haar grote buit het dorp door. Ze wil dan zo snel mogelijk naar huis om de nieuwste schat bij haar groeiende collectie in ons voortuintje te laten deponeren. De klus is geklaard, totdat het toneelstukje zich over een paar uur weer herhaalt.

Categorieën:Teckels

1 reply

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s