Teckeligheden (5) : op de loop

Spako

Een van de fijnste bezigheden als hondenbaasje is het maken van lange wandelingen in het gezelschap van je viervoeter. Wat mij is bijgebleven van de eerste hond – Spako – die ik regelmatig uitliet, is dat zij mij volgde waar ik ook naartoe ging. Die hoefde ik niet eens te roepen; zij hield mij in de gaten. Niets van dit alles is het geval bij het fenomeen teckel.
Vanmorgen werd ik weer opnieuw met mijn neus op de feiten gedrukt: een vrijgelaten teckel is een ongrijpbare teckel. In de meest letterlijke zin van het woord.

De theorie

Even een stukje achtergrondinformatie over de teckel van de site van de Nederlandse Teckelclub:

“Al vele honderden jaren lang werden teckels gebruikt voor de jacht op vossen en dassen (vandaar de ietwat ouderwetse benaming Dashond)! De hond werd daartoe in de vossenburcht gezet en moest op eigen initiatief het karwei klaren. Daar is een flinke portie moed, doorzettingsvermogen en slimheid voor nodig. Deze eigenschappen zijn door de eeuwen heen in het ras doorgefokt, vandaar dat de zelfstandigheid en eigen inbreng van de teckel zo dikwijls voor ‘eigenwijs’ wordt aangezien.” (…) 
Het jachtinstinct wil nog wel eens moeilijkheden opleveren, waardoor men de hond met veel jachtpassie niet of nauwelijks los kan laten lopen in het vrije veld. Doet men dit wel, dan gebeurt het meer dan eens dat de teckel verdwijnt en zich urenlang niet laat zien. U zult in zo’n geval moeten blijven wachten tot het de teckel belieft terug te komen. Straffen heeft weinig zin, want de volgende keer is de jachtpassie weer sterker dan uw straf of boze woorden. Aangelijnd houden is de boodschap!”

De praktijk

Al glibberend over de toch nog ijzige straten begaf ik mij met mijn twee teckeltjes naar het zg. losloopgebied aan de rand van Rijen. Niet van zins de dames daar los te laten, want er is daar geen omheining.

Alweer op de terugweg kwamen wij een mevrouw tegen met een enthousiaste witte herder. Nora en Evi vonden deze uitvoering van een hond erg interessant. Te laat had ik in de gaten dat de rollijnen hun werk deden: uitrollen, en wel om de benen van de herdereigenares heen. Er zat niets anders op dan de teckeltjes los te koppelen om het andere hondenbazinnetje uit haar benarde situatie te bevrijden. Nora zag haar kans schoon en nam direct de kuierlatten. Ze schoot het aangrenzende bosje in en begon hard rondjes te rennen.

De Tactieken

En dan weten Evi en ik inmiddels hoe laat het is: Nora wil vrij, Nora wil door bos en veld struinen en voorlopig niet naar huis…
Meer dan een uur heb ik Nora ervan proberen te overtuigen om naar mij toe te komen. Verschillende tactieken zijn daaraan te pas gekomen:

  • net doen alsof je vertrekt. Evi krijgt een brokje en we keren huiswaarts. Effect: Nora – inmiddels een paar honderd meter het veld in gehuppeld – gaat zitten en bekijkt rustig hoe wij vertrekken en Evi d’r buikje is kogelrond van alle lokbrokjes.
  • geruststellende woorden mompelend quasi nochalant haar proberen te benaderen om haar te pakken. Effect: met elke gewonnen meter neemt ze direct weer afstand. Met draaiend staartje huppelt of nog erger: rent ze weg.
  • met een tak gooien. Dat heeft haar belangstelling. Effect: als ze al actie onderneemt (ze weet inmiddels dat dit een truc is) dan pakt ze de stok dankbaar aan en rent vervolgens weer weg.
  • met veel belangstelling en omhaal aandacht besteden aan passerende bekende honden en eigenaren. Met een beetje geluk wint haar nieuwsgierigheid het van haar vrijheidsdrang en kan ik haar zo van achter bij haar tuigje grijpen.
Deze reeks aan teckelterughaaltechnieken boden vandaag geen soelaas.
Er zat voor Evi en mij niets anders op dan bij Nora in de buurt te blijven (dus haar door het veld achternastruikelen) en wachten totdat zij moe zou worden.
Nora veilig thuis in haar mandje
En dat gebeurde na ruim een uur gelukkig. Nat en voldaan keek zij mij van een paar meter afstand aan “zal ik toegeven, of nog even niet…”.
Evi en ik waren inmiddels ook doornat en een tikkeltje ijzig, zowel qua temperatuur als qua humeur. Nora liet zich gelukkig met wat vriendelijke woorden aan de riem vastmaken – brokje erin – Braaaaaaff!!!! (jij rothond).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑